Προβλήματα

Η παραμόρφωση είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα στις δεξαμενές νερού με στρογγυλομόρφωση 10T30T. Οι χρήστες συχνά παρατηρούν πρησμούς στους τοίχους, κάμψη ή βυθό μετά την εγκατάσταση ή τη μακροχρόνια χρήση.Αυτό το ζήτημα γίνεται πιο σημαντικό καθώς το μέγεθος του δεξαμενού αυξάνεται και η δομική πίεση αυξάνεται.

Γιατί συμβαίνει

Η παραμόρφωση προκαλείται συνήθως από πολλούς συνδυασμένους παράγοντες.Συνεχή υδροστατική πίεση εφαρμόζεται μακροχρόνια πίεση στην δεξαμενήΗ διακύμανση της θερμοκρασίας προκαλεί επέκταση και συστολή.

Τεχνική Εικόνα

Οι δεξαμενές με στρογγυλομόρφωση βασίζονται εξ ολοκλήρου στη γεωμετρία και το πάχος του τοίχου για την αντοχή.Οι επίπεδοι τοίχοι και οι αδύναμες δομές κάτω αυξάνουν τον κίνδυνο παραμόρφωσηςΕπιπλέον, η ασταθής θερμοκρασία ή η περιστροφή μπορεί να προκαλέσει άνιση κατανομή του υλικού.

Λύση

Για να μειωθεί ο κίνδυνος παραμόρφωσης, η βελτιστοποίηση του σχεδιασμού πρέπει να ξεκινήσει από το στάδιο του καλούπι.Ενισχύστε τις κάτω περιοχές για να υποστηρίξετε το υγρό βάροςΓια μεγάλες δεξαμενές, η δομική ενίσχυση είναι πιο αποτελεσματική από την απλή αύξηση του μεγέθους.

Έλεγχος διαδικασιών

Οι σταθερές παράμετροι της διαδικασίας είναι απαραίτητες. Η θερμοκρασία πρέπει να ελέγχεται εντός των ±2°C. Συνιστάται ταχύτητα περιστροφής σε 3·6 rpm.Ο χρόνος θέρμανσης κυμαίνεται συνήθως από 40 έως 60 λεπτά ανάλογα με το μέγεθος και το πάχοςΗ σταθερή επεξεργασία μειώνει τη διακύμανση του πάχους του τοίχου.

Στρατηγική υλικού και πάχους

Για τις δεξαμενές 10T30T, το πάχος του τοίχου είναι συνήθως 1015mm. Οι κρίσιμες περιοχές θα πρέπει να ενισχυθούν τοπικά.Ο ισορροπημένος πάχος διασφαλίζει τη δύναμη και τη σταθερότητα.

Σχεδιασμός με βάση την εφαρμογή

Οι γεωργικές εφαρμογές επικεντρώνονται στην αντοχή στις καιρικές συνθήκες. Οι βιομηχανικές εφαρμογές απαιτούν υψηλότερη δομική σταθερότητα. Η αποθήκευση χημικών απαιτεί υψηλότερους παράγοντες ασφάλειας.Ο σχεδιασμός του μούχλας θα πρέπει να βασίζεται στις πραγματικές συνθήκες εφαρμογής.

Συμπεράσματα

Η παραμόρφωση προκαλείται από τη συνδυασμένη επίδραση της δομής, του πάχους και της διαδικασίας.