مشکل

ضخامت دیواره یکی از مهم ترین پارامترها در مخازن آب قالب گیری روتوم است، با این حال اغلب اشتباه ارزیابی می شود. ضخامت نادرست ممکن است منجر به تغییر شکل، ترک خوردن یا کاهش طول عمر شود، در حالی که ضخامت بیش از حد هزینه را افزایش می دهد و ممکن است استرس داخلی ایجاد کند.

برای مخازن از 0.2T تا 30T، ضخامت دیواره باید بر اساس ظرفیت، ساختار و شرایط کاربرد انتخاب شود تا یک استاندارد ثابت.

چرا این اتفاق می افتد

روتومولدینگ به جای فشار به توزیع طبیعی مواد متکی است. ضخامت دیوار بر استحکام، انتقال حرارت و جریان مواد تأثیر می گذارد.

با افزایش اندازه مخزن، فشار هیدرواستاتیک افزایش می یابد. قالب های بزرگتر همچنین مسیرهای جریان مواد طولانی تری ایجاد می کنند و خطر ضخامت ناهموار را افزایش می دهند.

شرایط محیطی مانند قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش و تغییرات دما نیز بر الزامات ضخامت تأثیر می گذارد.

بینش فنی

استحکام سازه هم به ضخامت دیوار و هم به هندسه بستگی دارد.

طرح های دیوار مسطح به ضخامت بیشتری نیاز دارند، در حالی که سازه های تقویت شده یا آجدار امکان ضخامت کمتر با استحکام مشابه را دارند.

طراحی بهینه به جای افزایش ضخامت، بر ساختار تمرکز دارد.

ضخامت توصیه شده

0.2T–1T: 6–8 میلی متر
1T-5T: 8-10 میلی متر
5T–10T: 10–12 میلی متر
10T–30T: 12–15 میلی متر

حاشیه ایمنی اضافی 1-2 میلی متر ممکن است برای کاربردهای شیمیایی استفاده شود.

تاثیر فرآیند

افزایش ضخامت زمان گرمایش را بین 20 تا 40 درصد افزایش می دهد.
زمان خنک شدن نیز افزایش می یابد
سرمایش ناهموار ممکن است باعث استرس داخلی شود

طراحی ضخامت متعادل هم کیفیت و هم کارایی را بهبود می بخشد

تنظیم مبتنی بر برنامه

کشاورزی بر هزینه و دوام تمرکز دارد
استفاده صنعتی مستلزم استحکام بالاتری است
ذخیره سازی مواد شیمیایی به حاشیه ایمنی بالاتری نیاز دارد

ضخامت باید با شرایط کاربرد مطابقت داشته باشد

استراتژی بهینه سازی

به جای افزایش ضخامت کامل از آرماتور استفاده کنید
مناطق پایین و اتصال را تقویت کنید
ضخامت یکنواخت را حفظ کنید
بهینه سازی توزیع مواد

نتیجه گیری

ضخامت دیوار ایده آل تعادل بین ظرفیت، ساختار و فرآیند است